Bijna gefopt

Ongelooflijk hoe sommige insecten zich zo hebben aangepast dat ze enorm lijken op een gevaarlijke of giftige andere soort. Dit is een bekend fenomeen bij vele soorten zweefvliegen, die zich vermommen als bij, hommel of wesp. Aangezien deze insecten nog steeds bestaan, blijkt dat dit evolutionair een goede strategie is om niet opgegeten te worden. Als je weet wat specifieke kenmerken zijn voor (zweef)vliegen, zoals één paar vleugels in plaats van twee paar en grote (samengestelde) ogen en hun vlieggedrag, dan zie je al snel het verschil. Dan kun je rustig blijven zitten mocht er zo´n geel/zwarte vlieg op je glas landen. Deze zweefvliegen doen namelijk ‘geen vlieg kwaad’, ze kunnen niet steken of bijten.
Niet alleen zweefvliegen hebben een goede vermomming, ook sommige kevers vallen in deze categorie. Voorbeelden hiervan zijn de geringelde smalboktor of deze gevlekte smalboktor die niet kunnen steken, maar met hun kleuren wel op wespen lijken (mimicry). Het zou kunnen dat deze kevers net als lieveheersbeestjes wel giftig zijn, en hun felle kleuren gebruiken als waarschuwing voor vijanden (zogenaamde aposematische kleuring). Maar goed, voor ons mensen dus niets om bang voor te zijn, een van de redenen dat kevers mijn favoriete insecten zijn.
Toch had ik me onlangs zelf bijna laten foppen, en wel door de penseelkever. Ik was speciaal op zoek gegaan toen ik op social media verschillende berichten tegenkwam van mensen die hem in hun tuin hadden gezien. Ik kon me wel herinneren dat ik deze kever vroeger eens gezien had, toen ik nog veel op natuurvakanties ging, zo’n dertig jaar geleden. En toen.. na een rondje lopen over het volkstuinencomplex… zat ie daar ineens. Nu begreep ik ook waarom ik deze kever waarschijnlijk al een tijd over het hoofd had gezien. Ze lijken als ze vliegen enorm veel op hommels, zowel in kleur en vorm (erg harig) als in manier van vliegen. Eenmaal een gezien, volgende er nog een. En een dag later zag ik er weer twee. Gelukkig wat later op de middag met een koelere temperatuur en wat bewolking. Want midden op de dag in de warmte waren ze te snel om een mooie foto te kunnen maken. Dit exemplaar zat op een bloeiende liguster: blijkbaar eten de kevers de bloemblaadjes, dus niet de nectar of het stuifmeel maar het hele bloemetje (Wikipedia). Nu lukte het om tijd te nemen voor een mooie compositie en om deze foto te maken (met mijn macrolens, sluitertijd 1/100 en F7.1, ISO 400).